Muzyczne tradycje
Republika Południowej Afryki wyróżnia się na kontynencie afrykańskim niewątpliwie najbogatszymi tradycjami muzycznymi, największą obfitością stylów oraz najlepiej rozwiniętym przemysłem nagraniowym. Tutejsza muzyka - choć pozostaje pod dużym wpływem Europy i USA - jest po prostu wyjątkowa.
Muzyka tradycyjna
Najwcześniejszymi znanymi muzykami w południowej Afryce byli zbieracze-myśliwi San. Śpiewali w języku obfitującym w niezwykłe mlaski i wytwarzali różne instrumenty, takie jak grzechotki, bębny czy flety; grać potrafili nawet na swych myśliwskich łukach. Khoikhoi ("ludzie ludzi"), którzy przybyli na południe Afryki ok. 3000 lat temu, mieli prawdopodobnie jeszcze bogatsze tradycje muzyczne niż San. Kiedy 25 listopada 1497 r. portugalski żeglarz Vasco da Gama zawinął do zatoki Mossel na południowym wybrzeżu, jego załogę powitała na plaży grupa Khoikhoi, grających na trzcinowych fletach niczym na rozmontowanej fletni Pana - każdy z nich wydawał w określonej chwili pojedynczy ton. Melodia usłyszana przez da Gamę składała się więc przypuszczalnie z czterech tonów wygrywanych na czterech trzcinowych piszczałkach. Pięć wieków później na tej samej zasadzie opiera się muzyka ludu Venda z Północnej Prowincji Przylądkowej. Jedyną różnicą jest to, że partię w każdej tonacji wykonuje tu wielu muzyków. Ponieważ nie wszystkie piszczałki mają średnicę proporcjonalną do tonacji, melodia robi wrażenie zlepka wielu mikrotonacji skupionych wokół czterech nut. Na początku XVII w. większość obszaru dzisiejszej RPA zamieszkiwały ludy o ciemniejszej skórze i bardziej zaawansowanej wiedzy technicznej niż San i Khoikhoi.